Από τον Καποδίστρια και το Ορφανοτροφείο στη νέα σοδειά: Η ρίζα της ελληνικής γεωργίας ζει στην Αίγινα

Εδώ, στην καρδιά της Αίγινας, οι βάσεις της σύγχρονης ελληνικής γεωργίας δεν μπήκαν τυχαία. Την εποχή του Ιωάννη Καποδίστρια, στο εμβληματικό Ορφανοτροφείο, γεννήθηκε κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα απλό ίδρυμα. Εκεί υπήρχαν οργανωμένα σιδηρουργείο και ξυλουργείο, όπου οι τρόφιμοι κατασκεύαζαν μόνοι τους τα εργαλεία τους — τσαπιά, δρεπάνια και, το σημαντικότερο, το πρώτο σιδερένιο άροτρο που είχε φέρει ο Κυβερνήτης από τη Γαλλία. Με αυτό το επαναστατικό εργαλείο αντικαταστάθηκαν τα αρχαία, ξύλινα Ησιόδεια αλέτρια που χρησιμοποιούσαν οι καλλιεργητές μέχρι τότε.

​Ο Καποδίστριας πίστευε ακράδαντα στη δύναμη της αυτάρκειας: ότι το νεοσύστατο ελληνικό κράτος όφειλε να πατάει στα πόδια του, να παράγει τον πλούτο του και να ζει από τον μόχθο της γης του, σε αντίθεση με τους πολιτικούς του διώκτες που έσπρωχναν τη χώρα στον εξαρτημένο δανεισμό. Εκείνοι οι πρώτοι μαθητές του Ορφανοτροφείου, που εκπαιδεύονταν σε πρωτοποριακές καλλιέργειες (πατάτα, βαμβάκι, σηροτροφία) στον μεγάλο πρότυπο κήπο του ιδρύματος, έγιναν η «μαγιά» και οι πρωτοπόροι μαθητές της πρώτης Γεωργικής Σχολής της Τίρυνθας.

​Σήμερα, κοιτάζοντας τη νέα σοδειά μας, ο Κυβερνήτης σίγουρα θα ήταν περήφανος για τους Αιγινήτες παραγωγούς. Μετά από δεκαετίες σκληρής δουλειάς, μεράκι και ευστοχίας, ο τόπος μας κατάφερε να γεννήσει τον κορυφαίο ξηρό καρπό στον πλανήτη.

​Και ο κύκλος κλείνει με τον πιο μαγικό τρόπο: όλα αυτά τα οράματα στεγάζονται πλέον στο Μουσείο της Φιστικιάς, το οποίο παίρνει σάρκα και οστά μέσα στο ίδιο ιστορικό Ορφανοτροφείο. Μάλιστα, ως ελάχιστο δείγμα αυτής της αδιάκοπης συνέχειας, θα παραχωρήσουμε στο Μουσείο ένα πιστό αντίγραφο ξύλινου Ησιόδειου αλετριού που είχε κατασκευάσει ο ίδιος ο παππούς μας, ο Νικολής Χαϊμαντάς. Αν ζούσε σήμερα ο Καποδίστριας, είναι σίγουρο ότι θα άνοιγε ο ίδιος με χαμόγελο την πόρτα για να μπει η φιστικιά σ’ αυτό το ιστορικό κτίριο, ενθουσιασμένος που η σπίθα που άναψε εκείνος συνεχίζει να καίει στα χέρια μας.

​